Stan surowy otwarty — co obejmuje i ile trwa

Co wchodzi w zakres

Standardowo: prace ziemne, fundamenty z izolacjami, ściany nośne i działowe, stropy, kominy, schody żelbetowe, wieńce oraz konstrukcja dachu. Budynek ma kompletną bryłę, ale nie ma jeszcze pokrycia dachu ani stolarki — stąd nazwa.

Granica bywa jednak ruchoma. Część wykonawców wlicza w ten etap pokrycie dachowe, inni kończą na więźbie. Pierwsze pytanie przy porównaniu ofert powinno brzmieć: czy dach jest kryty, czy zostaje sama konstrukcja.

Czego w tym etapie nie ma

Nie ma okien, drzwi, instalacji, tynków ani wylewek. Nie ma też zwykle ocieplenia i elewacji. Budynek nie jest zabezpieczony przed opadami, więc pozostawienie go w tym stanie na zimę jest ryzykowne: woda wnika w konstrukcję, a zamarzając, uszkadza materiał.

Dlatego planując budowę, warto tak ułożyć harmonogram, by od stanu surowego otwartego do zamkniętego przejść możliwie szybko, najlepiej w tym samym sezonie budowlanym.

Na co patrzeć w ofercie

Na trzy rzeczy: czy podany jest materiał ścienny z parametrem, a nie tylko nazwą ogólną; czy strop jest wyceniony w technologii z projektu, a nie w tańszym zamienniku; oraz czy w zakresie są izolacje fundamentów. Ta ostatnia pozycja bywa pomijana, a jej brak ujawnia się dopiero po latach, gdy wilgoć podciąga w ściany.

Warto też sprawdzić, kto odpowiada za wywóz ziemi z wykopu i czy w cenie jest zasypanie z zagęszczaniem warstwami. To prace niewidoczne w efekcie końcowym i właśnie dlatego pierwsze do ukrycia w kosztorysie.

Najczęstsze pytania